Therapieen - Homeopathie

De homeopathie onderscheidt twee werkwijzen:
1. de klassieke behandelingsmethode en
2. zelfmedicatie of de "klinische" methode

In de klassiek homeopathie kijkt men uitgebreid naar het zieke dier. Door het stellen van vragen en het maken van een uitgebreide anamnese probeert men een diagnose te stellen. De eigenaar van het zieke dier speelt in dit traject een belangrijke rol. Er wordt niet alleen naar de ziektesymptomen gekeken, maar ook naar het gehele individu. Vooral chronische ziekten en die ziekten waar de reguliere geneeskunde weinig of geen behandeling voor kent, kunnen goed behandeld worden met homeopathische geneesmiddelen. Hierbij moet men niet alleen denken aan chronische aandoeningen, maar ook acute problemen en niet te vergeten de EHBO is in de homeopathie niet meer weg te denken. Voor het vaststellen van het juiste middel maakt men gebruik van een repertorium, een boek waar de ziekteverschijnselen met de bijbehorende middelen in vermeld staan. Tegenwoordig is er zelfs een computerprogramma dat een juiste selectie kan samenstellen.

De klinische methode wordt meestal gebruikt als het niet mogelijk is om een geneesmiddel-type vast te stellen. Meestal weet de eigenaar ook niet wat het dier mankeert en kan hij veel vragen uit de anamnese niet beantwoorden. In dit soort gevallen past men de klinische homeopathie toe. Meestal wordt er voor gekozen om middelen met een lage potentie toe te passen, bijvoorbeeld. D6. De potenties D12 en hoger worden meestal bij chronische aandoeningen ingezet.

Reacties kunnen zijn:
1. vrij snel is er een verbetering te zien, dus het juiste middel is gekozen
2. Begin verergering, de symptomen nemen toe, juiste middel is gekozen, maar toch beter om 1 dag te stoppen en verder te gaan met een halve dosering
3. Geen enkele reactie, verkeerd middel is gekozen. Dus opnieuw je diagnose stellen

Dr. Samuel Hahnemann is de grondlegger van de klassieke homeopathie. Basis principe van deze toepassing is: similia similibus curentur = gelijkheidsbeginsel: genezen met middelen die bij toediening aan een gezond dier, symptomen laten zien die gelijkenis vertonen met symptomen die een ziek dier heeft.